Huiskamer: Gedichtenslang [4]
| reactie 331
|
|
|---|---|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 4562 |
Schijnen deed de zon deze morgen niet bij mij, DOODMOE, dat was ik echt, Ik drukte mijn mijn gezicht in mijn kussen, Terwijl ik tegen de slaperigheid vecht, Ik had het idee dat ik naar Hemel ging, Ik zag een hemel vol sterren, En ik zag er NOG meer, Toen ik mijn gezicht ging verleggen ! [Dit is echt !] |
| reactie 332
|
|
|
xXx-me Berichten: 4 |
toen ik mijn gezicht ging verleggen! zag ik de sterren ze waren net zo mooi net zo mooi als jou toen zocht ik een woord een heel nieuw woord een woord da niemand kent ik zoek een woord dat zeggen wil dat jij de liefste bent toen keek ik weer terug naar boven De lucht was mooi blauw het was simpel ik hield van jou maar wat geeft dat nou als jij mij toch nooit begrijpen zou ik ging terug liggen en voelde je armen ik voel je op mijn huid en hoe ik ook zal schrobben je gaat er nooit meer uit uit mijn gedachten waar in ik ben verdronken hoe kon dit gebeuren hoe ver ben ik gezonken |
| reactie 333
|
|
|
jorinda Berichten: 486 |
Gezonken ben ik diep, kom er niet meer uit, het word alsmaar erger, wie helpt me hieruit? |
| reactie 334
|
|
|
Patros-Fibros Berichten: 4572 |
Hieruit kan alleen jij je redden, Het was familie die je riep. Ze zijn bang om hun nichtje of dochter te verliezen, Kom toch uit die put! Hij is niet eens zo diep. |
| reactie 335
|
|
|
jorinda Berichten: 486 |
Diep gezonken, hoe ver ga ik nog? Als jij vind dat ik het zelf kan, dan is mijn enige oplossing, om mezelf van kant te maken... |
| reactie 336
|
|
|
Patros-Fibros Berichten: 4572 |
Maken we samen het beste ervan? Je bent alleen wat overstuur. Leven is zo kostbaar, Het is veel te duur. Ik heb meer meegemaakt, Dingen die niet veel mensen hebben doorstaan. Ik begon met volle vreugde, Maar raakte onderaan. Bijna vier jaar lang heb ik doorgezet, Ik wilde gewoon winnen. Ik wilde op zijn minst, Mijn geluk weer vinden. Ik wilde de liefde krijgen, Voordat ik heenging. Die liefde heb ik gevonden, Ik laat het niet meer los. Ik heb geen verdriet meer, Geen pijn en geen zonden. Puur verdriet, pure angst doorstaan, Voor de leeuwen geworpen. Ik moest er zelf uit zien te komen, Nooit heeft iemand mij geholpen. Denk je dat ik voor de grap suicide-notes schreef, Mezelf in slaap heb lichen huilen. Het moest et toch een van komen, Ik kon mijn verdriet niet eeuwig verschuilen. |
| reactie 337
|
|
|
jorinda Berichten: 486 |
Verschuilen van angst, bang om uit gelachen te worden, mensen die zeggen, dat het allemaal nep is. (mooi gedicht Patros, kun je wel plaatsen!) |
| reactie 338
|
|
|
Patros-Fibros Berichten: 4572 |
Is dat echt een mooi gedicht? Gewoon mijn leven, In een notendop. |
| reactie 339
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 4562 |
Notendop, Van het woord word ik woest, Gemeen, rotdag, Omdat ik dankzij hun op de verkeerde bus moest ! |
| reactie 340
|
|
|
Patros-Fibros Berichten: 4572 |
Moest het echt zo aflopen? Weer een vriend kwijt, Weer een vriend verloren. |
| reactie 341
|
|
|
marill Berichten: 1058 |
verloren liep ik rond mokkend in mezelf gekeerd doordat ik nergens begrip vond heb ik mezelf bezeerd aandacht vragend bij een ander die er gewoon nooit was iemand riep plots: "VERANDER" daardoor ontdekte ik later pas dat het in mezelf zat opgesloten waardoor ik mensen heb afgestoten het kind in mij liet ik langzaam vrij |
| reactie 342
|
|
|
jorinda Berichten: 486 |
Vrij van deze wereld, nooit meer pijn of verdriet, wat houd me eigenlijk nog tegen? Er is toch niemand die het ziet! |
| reactie 343
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 4562 |
Ziet hij vanhier, 'Het spijt ons, het was niet gemeen bedoeld' Shut up, Ben net afgekoeld |
| reactie 344
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 1657 |
Afgekoeld was die ice tea wel, In de diepvries steken, Idee van mama, Hup in de diepvries! Snel! Gelukkig dacht ik er nog aan, Maar ik was telaat, De ice tea was bevroren, En heengegaan, Het was nog drinkbaar, Het zat wel vol met ijs, Het was niet meet zo vloeibaar! (Non-Fictie, Daarjuist gebeurt! Ben nu ice tea aant drinken |
| reactie 345
|
|
|
Patros-Fibros Berichten: 4572 |
Vloeibaar is het bloed, Het gat is nog niet dicht. Een revolver trillend in haar hand, Bloed over haar gezicht. Schrammen op haar arm, Sneden op de benen. Door die ene kogel, Was ze voorgoed verdwenen. Ze kon het niet meer aan, Ze trok het echt niet meer. Maar het verlies van een goede vriend, Dat doet me toch zo'n zeer. Geen afscheidsbrief geschreven, Geen afscheid genomen. Ze wilde geen hulp meer hebben, Maar er juist aan ontkomen. Het laatste wat ik van haar kreeg, Was een berichtje via Whats App, Een kleine zin, zomaar klaar. Het enige wat ik te lezen kreeg was, 'Vaarwel Patros, ik zie je Daar...' Tranen stroomden over mijn wangen, Ze had het nog kunnen winnen. Hierdoor leef ik nog van buiten, Maar ik ben met haar mee gegaan, Van binnen. |
| Naar boven | |
