1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Huiskamer: Gedichtenslang [3]

datum 20-06-13 18:47
reactie 286
Patros-Fibros
avatar Berichten: 4572
Wel als je in jezelf gelooft,
Als je vertrouwen hebt.
Maar bij mij,
Bij mij is dat allemaal weggeëbt.

Ik vertrouw alleen nog mensen wwar ik in geloof,
Maar ik geloof niet in mensen die ik blindelings vertrouw.
Toch vertrouw ik dat je het kunt,
Ik geloof in jou.

~~~Gedicht voor de denkers hier op deze site~~~
datum 20-06-13 18:51
reactie 287
jorinda
avatar Berichten: 486
Jou wil ik nooit meer kwijt,
van jou krijg ik nevernooit spijt,
je betekent zoveel voor mij,
je staat altijd aan mn zij.

Je bent er voor me in slechte tijden,
en dan help je me met strijden,
tegen alles wat negatief is,
en komen we er samen door.

-niet op toepassing van mij, maar kwam zomaar in me op...-
datum 20-06-13 18:58
reactie 288
Verwijderde gebruiker
avatar Berichten: 322
Door de bergen,
door de dalen,
Met mij God
zal ik niet alleen dwalen
datum 20-06-13 19:00
reactie 289
jorinda
avatar Berichten: 486
Dwalen in het donker,
zoeken naar een uitgang,
al duurt het zo lang,
ik blijf doorzoeken!
datum 20-06-13 19:09
reactie 290
Patros-Fibros
avatar Berichten: 4572
Doorzoeken! Kom op mensen!
Het moet hier toch ergens zijn?!

Maar meneer, hier is geen NOKIA te vinden,
En die is niet bepaald klein!


~~~ Srry for the nokia users among us, but it has gradually become the truth to be.~~~
datum 20-06-13 20:59
reactie 291
DJolien
avatar Berichten: 772
klein is mijn stem
zo tederzacht
ik wil je troosten
het liefst nog vanacht

zacht is mijn stem
de jouwe die trilt
ik voel je verdriet
omdat je dit niet meer wilt

niet wetent wat te zeggen
ik wil je helpen, echt
Maar ik weet niet hoe
omdat dit word gezegd

Ik vind het niet erg
dat je moet huilen
maar het raakt mij
je mag hier schuilen

Maar het helpt hooguit even
en dat doet mij verdriet
want dat jij pijn hebt
dat wil ik eigenlijk niet

Ik wil je troosten
maar soms weet ik niet hoe
Het irriteert mij ook
maar ik kom naar je toe

Omdat we om elkaar geven
en elkaar veel zient
En deze situatie
vind ik dat jij niet verdient
datum 20-06-13 21:16
reactie 292
Patros-Fibros
avatar Berichten: 4572
Verdient hij wel zo'n leven,
Verdient hij wel zulke pijn?
Zou hij doen wat hij zei,
Zou hij er morgen echt niet meer zijn?

We moeten iets doen,
Dit hebbem we nooit gewild.
Hoe konden we toch zover zijn gegaan?
We hebben zijn hele leven weggeschild.

Dankzij ons had hij die helse pijn,
Fysiek, maar ook mentaal.
Is dit echt het einde,
Of het begin van het verhaal?

*Het weekend is voorbij,
De jongens zijn er,
Maar waar is hij?*

Ik wilde hem nog zo graag zeggen,
Dat het niet zo rot was bedoeld.
De krantenkop zegt genoeg:
"Jongen (15) van het leven beroofd"
Ik heb me nog nooit zo rot gevoeld.
datum 20-06-13 21:26
reactie 293
DJolien
avatar Berichten: 772
Ik heb me nog nooit zo rot gevoeld
en dat gevoel doet me pijn
Ik weet niet wat ik moet
en wie ik daadwerkelijk wil zijn

Ik wil kunnen troosten
en liefde kunnen versprijden
Maar het valt me zwaar
wie gaat me bevrijden

Want ik zit zelf in de problemen
ookal zijn ze maar klein
het doet me verdriet
het doet me pijn
datum 20-06-13 21:34
reactie 294
Patros-Fibros
avatar Berichten: 4572
Pijn in mijn hart,
Pijn die ik voortdurend voel.
Ik voel me net zo levend,
Als die oude dode stoel.

'Er stroomt nieuwe kosmische energie door je heen',
Ja tuurlijk, maak dat de kat maar wijs!
Ik heb nog nooit die energie gevoeld,
Mijn leven leidend als een eenzame reis.

Ik ben een reiziger, een ontdekker,
Ik ben oud en wijs genoeg.
Deze denker keert dagelijks terug in zichzelf,
Slapend in de angst,
Voor de loodzware dag voor de boeg.
datum 20-06-13 22:08
reactie 295
marill
avatar Berichten: 1058
voor de boeg alleen maar water
geen enkel stipje aan de horizon
het wordt alsmaar later
wetend dat hij zeven zeeën overwon

blijft hij door zijn kijker turen
al zitten zijn maten in de kombuis
hij zal zijn kapitein laten sturen
naar de veilige haven thuis
datum 20-06-13 22:42
reactie 296
Patros-Fibros
avatar Berichten: 4572
Thuis, ja wat is mijn thuis,
Wat is mijn vertrouwde stekje.
Op school en bij mijn ouders wil ik niet zijn,
Maar wat is dan wel mijn eigen plekje?

Ik kan altijd nog bij mijn vrienden in de Hemel komen,
Maar dat verdriet doe ik niemand aan.
Ik zorg voor nieuwe problemen, en die neem ik mee,
Op Aarde ben ik toch goed terecht.
Alleen aan mijn vrienden heb ik beloofd,
Dat ik win voordat ik vecht.
datum 21-06-13 09:21
reactie 297
marill
avatar Berichten: 1058
ik vecht tegen demonen
die in me wonen

al weet ik dat vechten geen zin heeft
is er iets dat in me leeft
dat me maakt wie ik nu ben
al ben ik bang dat ik mezelf niet herken

angst is wat me vasthoud
angst voelt zo vertrouwd

nu kan ik het nog niet loslaten
al beken ik mezelf te haten

loslaten is een proces
zoals op school een les
soms heb je het meteen door
andere keren zit je er uren voor
te blokken en leren
totdat je gaat accepteren
datum 21-06-13 09:22
reactie 298
jorinda
avatar Berichten: 486
het accepteren van jezelf,
daar moet je echt voor vechten,
maar kom op, probeer je rug te rechten,
door te geloven dat je er mag zijn♥
datum 21-06-13 14:57
reactie 299
DJolien
avatar Berichten: 772
Mag zijn jas
In de was
Hij was in de speeltuin
En dat zand was lekker bruin
Want er zit een klodder
Van de bruine modder
datum 21-06-13 15:46
reactie 300
Patros-Fibros
avatar Berichten: 4572
Modder, gemaakt van water en aarde,
Rook, gemaakt van water en vuur.
Stormen, gemaakt van water en wind,
Water is nodig voordat je leven vindt.
Naar boven

Reageren op: Gedichtenslang [3]

Dit topic is gesloten, berichten plaatsen is niet mogelijk...