Gedichten check: Het beloofde land
| reactie 31
|
|
|---|---|
|
katink Berichten: 923 |
Ik heb laatst een stukje geschreven over iets wat 's nachts gebeurt was...als je het wilt lezen mag het, zeg het maar. |
| reactie 32
|
|
|
Marcoo Berichten: 818 |
Graag zelfs, misschien kan ik tips geven of juist complimenteren?! |
| reactie 33
|
|
|
katink Berichten: 923 |
Het is geen gedicht hoor, gewoon een stuk tekst.. verwacht er niet teveel van, het is gewoon zoals ik het beleefd heb en gevoeld heb.. |
| reactie 34
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 904 |
Laat maar horen. Zo heb ik ( ook 'snachts!) ook een klein verhaaltje geschreven. |
| reactie 35
|
|
|
Marcoo Berichten: 818 |
Ik wil graag m'n excuses aanbieden voor wat ik zei, misschien had ik het niet moeten zeggen. Maar ik voelde alsof er een "klem" op Roos zat, dus ik vond dat ik er iets van moest zeggen... |
| reactie 36
|
|
|
katink Berichten: 923 |
Daar sta ik dan. Rillend voor de spiegel, in het donker, ergens midden in de nacht. Ik durf het licht niet aan te doen, ik wil niet naar mezelf kijken. Het is niet donker genoeg, bij het zwakke maanlicht zie ik een traan langs mijn wang rollen. Ik veeg hem niet weg, nu in het donker mag ik huilen. Ik luister naar de stilte. Ik weet dat als ik het licht aandoe, de stilte over is, het veilige donker zal dan weg zijn. Daarom doe ik het niet. Ik ga op de grond liggen en begin oefeningen te doen. Zo maar, er zit geen logica in. Buikspieren, beenspieren, armspieren, alles. Nog steeds is het stil en donker. Veilig. Als ik klaar ben, ga ik weer voor de spiegel staan. Ik durf nog steeds het licht niet aan te doen, dus kijk ik in het donker naar mezelf. Langzaam ga ik mijn hele lichaam langs. Ik voel nog een traan ,en nog één. Mijn tranen blijven maar stromen, het lijkt alsof ze nooit meer stoppen. Ik dwing mezelf in de spiegel te kijken. Overal zie ik vet. Ik zak op de grond en daar zit ik dan te huilen in het donker. Het voelt veilig. Als ik een tijdje later weer opsta, ben ik ijskoud en ik tril over mijn hele lichaam. Ik heb geen idee hoelang ik daar heb gezeten. Ik kijk nog een keer in de spiegel en ik voel dat ik vanbinnen kapot ga van haat en verdriet. Haat tegenover mezelf. Als ik me omdraai valt mijn oog op een doosje laxeerpillen. Ik twijfel. En dan neem ik er veel te veel. Het maakt niet uit. Langzaam loop ik terug naar mijn bed. Een golf van duizeligheid gaat door me heen en ik val bijna. Nog twee stappen, nog één stap…en dan zak ik in elkaar van vermoeidheid. Mijn hoofd komt ergens tegenaan en ik voel een scherpe pijn. Ik hijs mezelf weer in bed en blijf even doodstil liggen. Hoeveel pijn ik ook heb, ik geniet toch even van dit moment. De duizeligheid trekt langzaam weg, maar als ik ga zitten komt het weer terug. Ik neem voorzichtig een slokje water en kijk naar buiten. Ik zie hoe de maan langzaam achter een wolk verdwijnt en dan val ik steeds dieper in slaap… |
| reactie 37
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 904 |
@ Marco; hoe bedoel je een klem? @ Katinka; Meisje toch, hoe jij dingen ervaart is ongeloofelijk! Het is zo moeilijk te begrijpen hoe jij zo van jezelf kan walgen, terwijl je toch zo mooi bent. |
| reactie 38
|
|
|
Marcoo Berichten: 818 |
Heel emotioneel, maar het lijkt alsof je het op het momenteel zelf wel weet te plaatsen. Het is heel moeilijk te verwoorden trouwens hoor! Toch vind ik dat je die knap hebt omschreven, en ik denk als jij boeken zou gaan schrijven dat je het ver zou schoppen!!! |
| reactie 39
|
|
|
katink Berichten: 923 |
Het is de harde waarheid...het is niet echt te begrijpen als je het niet zelf hebt meegemaakt, en dat wil je ook niet, geloof me. Ik zie mezelf absoluut niet als mooi...was het maar zo... |
| reactie 40
|
|
|
MiekieMouse Berichten: 435 |
Katink echt goed geschreven echt waar! zelf schrijf ik ook een verhaal maar het is lang niet zo goed als dat van jou :O xxx |
| reactie 41
|
|
|
Marcoo Berichten: 818 |
Ik vind je qua innerlijk al een heel mooi mens, je uiterlijk weet ik natuurlijk niet omdat ik je niet ken |
| reactie 42
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 904 |
Ik zal mijn stukje ook maar plaatsen, dan. -- Regen tikt op het dak. Ik hoor hoe boos de lucht op me is, aan het donderen van de wolken. Ik hoor de wind ruisen, en stel me voor hoe het is om hier niet te zijn. Wil ik dat? Ik hoor een schreeuw, ver weg. Een schreeuw om begrip. Een schreeuw om rust. De klap herhaalt zich ieder moment. Ik wou dat ik de weergoden rustig kon stemmen. De schreeuw galmt na in mijn hoofd. Het doet me zeer, maar ik verzet me niet. Waarom kan ik genieten van deze pijn? Ik geniet niet van deze pijn. Kan ik er voor wegrennen? Zal ik hard genoeg gaan? Als ik hard genoeg mijn best doe, krijg ik vanzelf vleugels. Ik zal vliegen naar boven, ver weg, waar niemand me ziet. Daar zal ik rust krijgen. Wil ik dat? |
| reactie 43
|
|
|
Marcoo Berichten: 818 |
Mijn stukje voor Katinka nog een keer om het goed te maken van net! Aanvangstadia. Het begin van anorexia. Het denken aan eten. Het stemmetje wil het beter weten. Een dalparabool. Plus en minpool. Stemming zakt weg. Overleg. Stem geeft opdracht. Buiten je macht. Praten en luisteren. Slechte dingen influisteren. Toch win je dit gevecht. Goed of slecht. Vallen en opstaan. Gedachtes de gang laten gaan. Katinka, ga door. Gezondheid gaat voor! |
| reactie 44
|
|
|
katink Berichten: 923 |
@ MiekieMouse: Dank je. Dit was het beschrijven van mijn gevoel, ik doe het wel vaker...waar schrijf jij over dan? En dit is niet echt een verhaal, gewoon iets wat gebeurt is wat ik opgeschreven heb.. @ Marco: Dank je. En het is al goed hoor. @ Roos: Jij schrijf echt super knap! Heel echt... |
| reactie 45
|
|
|
Marcoo Berichten: 818 |
Fijn te horen, als ik je iets zou mogen geven dan is dat een hand vol geluk! |
| Naar boven | |
