Gedichten check: Lieve Ana
| reactie 76
|
|
|---|---|
|
katink Berichten: 923 |
:'(ik kan niet houden van mezelf. Het spijt me, ik doe zo m'n best en dan gaat het zo... |
| reactie 77
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 904 |
Zoals ik al meerdere malen eerder heb gezegd, je moet je gevoel voor eigenwaarde terug krijgen. En het is heel moeilijk. Ana heerst in je hoofd, je houd van Ana, maar je haat Ana ook. Je luistert naar Ana, en toch wil je niet. |
| reactie 78
|
|
|
katink Berichten: 923 |
Ik weet het...en dat is juist zo moeilijk, dat ik van haar hou...het is zo dubbel allemaal, zo'n tweestrijd.. |
| reactie 79
|
|
|
marcie94 Berichten: 285 |
Ik haat mezelf ook, ook door de problemen, weetje ik heb zo'n stem in mijn hoofd die keistoer doet enzeu, en daar krijg ik ook heel veel problemen |
| reactie 80
|
|
|
droomster Berichten: 338 |
dank je marco. lees mijn gedichten en voel dat veel mensen ergens hun verdriet en gevoel inleggen. het leven is echt geen sprookje,voor niemand niet.roosje en katink ooit joga geprobeert.leer je van jezelf je lichaam te controleren en je geest! |
| reactie 81
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 904 |
Lieve tip, Doom. Ik doe niet aan yoga, ik kom tot rust d.m.v dansen en dichten. Anders, maar het helpt. |
| reactie 82
|
|
|
Marcoo Berichten: 818 |
Ik vind dat iedereen hier elkaar super goed helpt, vind ik fijn te zien. Ik zie de maatschappij meestal als heel "anders" (zie gedicht "afscheidingsmaatschappij), daar laat iedereen elkaar verdrinken (de meeste) |
| reactie 83
|
|
|
katink Berichten: 923 |
Ja idd. En Marco, wat je bij dat andere gedicht zei over dat je het niet had moeten zeggen, het maakt niet uit, ik kan er tegen, ik hoor zo vaak van dit soort dingen. Misschien moet ik het hier ook maar plaatsen, iets logischer denk ik...kunnen marcie en droom t ook lezen als ze willen. |
| reactie 84
|
|
|
droomster Berichten: 338 |
ja doe ik er nog bij liefst maraton dansen en alleen muziek horen en je lichaam met alles wat er in zit voelen en los gooien! |
| reactie 85
|
|
|
marcie94 Berichten: 285 |
Ik moet zo naar bed en morgen gesprek met mijn onderbouwdirecteur. |
| reactie 86
|
|
|
Marcoo Berichten: 818 |
Maar zie het niet als een belediging Katinka, maar ik probeerde je juist te helpen door te zeggen wat beter is (voor jezelf en voor een ander). In dit geval had ik het beter niet kunnen doen, mijn excuus daarvoor!! |
| reactie 87
|
|
|
katink Berichten: 923 |
Dit is hier iets toepasselijker omdat het over mij gaat, dus plaats ik het ook hier maar even... Daar sta ik dan. Rillend voor de spiegel, in het donker, ergens midden in de nacht. Ik durf het licht niet aan te doen, ik wil niet naar mezelf kijken. Het is niet donker genoeg, bij het zwakke maanlicht zie ik een traan langs mijn wang rollen. Ik veeg hem niet weg, nu in het donker mag ik huilen. Ik luister naar de stilte. Ik weet dat als ik het licht aandoe, de stilte over is, het veilige donker zal dan weg zijn. Daarom doe ik het niet. Ik ga op de grond liggen en begin oefeningen te doen. Zo maar, er zit geen logica in. Buikspieren, beenspieren, armspieren, alles. Nog steeds is het stil en donker. Veilig. Als ik klaar ben, ga ik weer voor de spiegel staan. Ik durf nog steeds het licht niet aan te doen, dus kijk ik in het donker naar mezelf. Langzaam ga ik mijn hele lichaam langs. Ik voel nog een traan ,en nog een. Mijn tranen blijven maar stromen, het lijkt alsof ze nooit meer stoppen. Ik dwing mezelf in de spiegel te kijken. Overal zie ik vet. Ik zak op de grond en daar zit ik dan te huilen in het donker. Het voelt veilig. Als ik een tijdje later weer opsta, ben ik ijskoud en ik tril over mijn hele lichaam. Ik heb geen idee hoelang ik daar heb gezeten. Ik kijk nog een keer in de spiegel en ik voel dat ik vanbinnen kapot ga van haat en verdriet. Haat tegenover mezelf. Als ik me omdraai valt mijn oog op een doosje laxeerpillen. Ik twijfel. En dan neem ik er veel te veel. Het maakt niet uit. Langzaam loop ik terug naar mijn bed. Een golf van duizeligheid gaat door me heen en ik val bijna. Nog twee stappen, nog een stap...en dan zak ik in elkaar van vermoeidheid. Mijn hoofd komt ergens tegenaan en ik voel een scherpe pijn. Ik hijs mezelf weer in bed en blijf even doodstil liggen. Hoeveel pijn ik ook heb, ik geniet toch even van dit moment. De duizeligheid trekt langzaam weg, maar als ik ga zitten komt het weer terug. Ik neem voorzichtig een slokje water en kijk naar buiten. Ik zie hoe de maan langzaam achter een wolk verdwijnt en dan val ik steeds dieper in slaap... |
| reactie 88
|
|
|
droomster Berichten: 338 |
katinka je zou een groep van ana slachtoffers kunnen starten met ervaringen uitwisselen,MAAR ook met jongeren erbij die weer zelf controle hebben kunnen opbouwen,en hun weg daar naartoe met al hun problemen en overwinningen! |
| reactie 89
|
|
|
katink Berichten: 923 |
Ik? Ik ben zelf nog niet over Ana heen, dus of ik andere mensen zou kunnen helpen...? Ik zou het willen, om ze de steun en kracht te geven die ze nodig hebben...maar hoe doe ik dat dan? En wat vind je van m'n stukje tekst? |
| reactie 90
|
|
|
Marcoo Berichten: 818 |
Ik ga ook weer, tot morgen! Veel sterkte voor degene die het hier moeilijk hebben op het forum; Groeten Marco |
| Naar boven | |
