1001 Gedichten
Korte verhalen check: Zelfmoord moordenaar: Deel 2
 23-03-13 15:59reactie 16
|
|
|---|---|
|
Hermikos Berichten: 13 |
Idd. Erg prachtig verhaal. En zo meeslepend  |
| 03-04-13 20:09 reactie 17
|
|
|
JustAGirlCalledAlison Berichten: 34 |
Dankjewel voor jullie mooie complimenten. En sorry, dat het nu zo lang duurt voor ik nieuwe stukjes post maar vanaf nu moet ik weer gaan schrijven dus kan het steeds lang duren.. Al aan hoofdstuk 2, joepie  - Quinten snapte niet dat zijn broer zoveel gaf om dat tering wijf. Hij snapte niet wat hij zag in haar. Oké, ze was mooi maar wat ze deed was niet mooi. Ze sneed zichzelf. Ze ging zichzelf vermoorden volgens Jack. Hoe dom kon je zijn? Misschien zag Quinten het gewoon niet. Misschien had hij er gewoon niet de ogen voor om te zien wat er zo speciaal aan haar was. Jack deed wat hij wou doen en daarom had Quinten hem uiteindelijk laten gaan. Zijn geliefkoosde broer had hem ook zijn zin gegeven. Daar moest hij iets voor in de plaats geven. En als dat ene ding wat hij wou hebben voor de eerlijke ruil dat tering wijf redden was dan liet Quinten hem uiteindelijk maar gaan. Quinten was misschien wel het jongere broertje maar sterk was hij. Sterk genoeg om zijn broer in bedwang te houden dus als Quinten niet had beslist zijn lieve, kuch kuch, broer door te laten gaan stond hij hier nog steeds. Gillend en duwend zou hij hier dan nog steeds staan. Hopend zijn geliefde Joanna nog voor de laatste keer in levende lijven te zien. Maar waar zat deze man met zijn gedachten? Hij had een vrouwelijke schone op zijn schoot en dan zat hij met zijn gedachten bij die situatie van daarnet. Dat was niet zijn gewoonte. Quinten hield van vrouwen. Dat had hij mee gekregen van hun vader. Ook al wou Quinten eigenlijk zo weinig mogelijk lijken op dit oude pummel. Die voze.. “Rustig..†Dacht hij. Er was niet veel nodig om zijn temperament te doen stijgen naar het ontploffingspunt en daarom moest hij zichzelf soms kalmeren. Weer iets dat hij gemeen had met die sukkel. “Oké, oké, hou je nu bezig met dat wijf op je schoot en zorg dat ze je neukt.†Dacht Quinten, toesprekend. Er verscheen een glimlach, een groots exemplaar, op zijn gezicht. Met dat op zijn gezicht ging hij met zijn handen, aaiend, over de haren van de meid die op zijn schoot zat. Haar haren waren lang en glanzend. Zwart van kleur. Zo had hij het graag. Alhoewel een blondje, een brunette of vlotjes gezegd elk wijf goed was voor hem. Als zijn pik maar naar binnen kon gaan was het goed voor hem. Was het perfect voor hem. Ja, ja, hij weet wat je denkt. Viespeuk of seksverslaafde. Quinten had het allemaal al gehoord. Maar deerde het hem? Neen. Je deed maar. Hem deed het niets. Hij had het al zo vaak gehoord. Quinten was ondertussen al immuun voor dat soort uitspraken. Het meisje op zijn schoot draaide zich om en keek hem aan. Die verlangende blik had ze vast ingeoefend. Die was ze verplicht om te hebben. Zodat het leek dat ze er even veel zin in had als jij terwijl ze het eigenlijk alleen maar deed voor het geld. Het geld dat ze nodig had om de peperdure rekeningen mee te betalen. De gasrekening, de waterrekening en de weet-Quinten-veel rekeningen.. ‘Ik heb je door.’ Zei Quinten met een halve glimlach. Daar vielen de meiden voor had hij eens gelezen in één of ander gestolen blaadje. Ze begreep hem niet want haar gezicht vormde één groot vraagteken. ‘Je doet dit alleen voor het geld.’ Legde hij uit. Haar gezicht viel weer in de oude plooi. Haar gezicht was beeldschoon. Het was lang geleden dat hij nog zo’n schoonheid had gezien. Haar ogen waren helder blauw en haar glimlach die weer terug te zien was veroorzaakte kleine kuiltje in haar gezicht. ‘Ik denk dat vele vrouwen die hier rond lopen het alleen maar doen voor het geld.’ Concludeerde ze. ‘Nou ja, nu jullie hier toch eenmaal rond lopen..’ Zei Quinten met een smerig lachje op zijn gezicht. Hij kon er ook niets aan doen. Hij had er gewoon zin in. In haar. In alles aan haar. Anders zou hij het geld niet verspillen aan haar en heel haar bende. De gespeelde verlangende blik verscheen weer op het gezicht van de vrouw. Haar naam. Quinten wist haar naam niet maar dat deed er niet toe. Die deerde niet. Zo lang hij haar maar kon pakken was het al goed. Van hem mocht ze de mysterieuze naamloze vrouw blijven die ze was. Dat had wel iets. Meer dan iets. Plotseling raakte de zachte lippen van de stripster de zijne aan. Al kussend. Misschien had zijn praatje met de vrouw haar hiertoe aangezegd of te wel deed ze gewoon wat er van haar verlangd werd. Misschien voelde ze de verlangens aan net als een magneet aanvoelt dat er een andere magneet op hem zit te wachten. Quinten zoende haar terug en trok haar zachtjes, wat niet normaal was voor zijn doen, naar hem toe. Haar buik raakte zijn buik alhoewel er nog wel het witte shirt van Quinten tussen hun buiken zat. De kus voelde verslavend aan dus bleef Quinten door gaan. Zij bleef ook door gaan dus erg vond ze het niet. Hun kus, innig en passioneel, bleek wel tot in de eeuwigheid door te gaan. Quinten voelde dat hij geen adem meer kreeg maar dat deerde hem niet. Hij wou sterven voor haar. Hij wou alles doen voor haar. Wat was dit? Zoiets had hij nog nooit gevoeld. Quinten had veel gevoeld maar dit gevoel was er voor hem nog nooit bij geweest. Een gevoel van vertrouwen, een gevoel van alles te willen doen voor een bepaald persoon. Neen, zoiets voelde deze man voor de eerste keer en het verwarde hem diep. Voor de eerste keer moest een vrouw niet perse uit de kleren gaan voor hem. Neen, haar lippen die een beetje naar kersen smaakte waren genoeg. Haar hier zijn was genoeg voor Quinten. De vrouw stond op en wenkte naar hem. Hij wist wat er ging komen. Quinten wist het en voor de eerste keer voelde het niet goed aan. Voor de eerste keer in zijn hele leven voelde hij zich een soort van verliefd. Neen, dat kon niet. De grote playboy Quinten verliefd? Op een vrouw waar hij niet eens de naam van kende? Neen, dat kon niet. Uiteindelijk stond hij toch maar op en volgde haar. Hij kon er niet aan doen dat zijn ogen op haar kont vielen die sprong uit de string.. Ze vroeg er om. Het was gewoon de bedoeling geweest dat zijn ogen daarop vielen. Er was geen andere verklaring voor. Alhoewel het verkeerd voelde wat er nu ging komen voelde het ook goed. Het was raar om uit te leggen maar zo voelde het bij Quinten. Een man van woorden was hij niet. Hij volgde haar nog steeds. Hij wou niets liever doen dan haar volgen. Als ze nu uit het raam zou springen zou Quinten haar blindelings volgen zonder na te denken en springen om haar te redden. Uiteindelijk stopte ze en omdat deze man zo verdiept was in zijn gedachten botste hij tegen haar aan. Ze lachte. Oh god, dat was het mooiste geluid dat Quinten ooit had gehoord. Haar stem had al zo betoverend en zo goddelijk geklonken maar haar lach? Die had nog dat tikkeltje meer. Ook al had dat in de eerste instantie onmogelijk geleken. ‘Sorry.’ Excuseerde Quinten zich. Ze haalde haar schouders op en opende de deur en sleurde hem mee. Gewillig liet hij haar gangetje gaan. Ze ging op het bed zitten en trok Quinten op haar schoot. Normaal zou hij de leiding nemen. Maar vandaag? Vandaag zat dat een beetje anders. Hij was verliefd en betoverd door haar. Quinten kon niet helder nadenken. Zijn hart zat hem daarvoor in de weg. Zijn te snel bonkend hart. De vrouw begon hem te zoenen en Quinten deed dromerig mee. Hij plaatste zijn handen om haar middel. Normaal zou hij niet op de schoot van een vrouw gaan zitten, bang om haar te pletten onder zijn gewicht maar vandaag was alles anders. Hij was anders en nog steeds verwarde het hem. Dit alles was verwarrend en nieuw voor deze man. Quinten duwde haar zachtjes met haar rug tegen het bed aan en zoende haar daarna weer verder. Hij rolde een beetje waardoor zij op hem kwam te liggen. Er was dan uiteindelijk toch een beetje helderheid op gekomen bij Quinten door die zetjes te ondernemen. Het laatste wat hij wou was haar verpletteren onder zijn gewicht. Zijn ogen keken de vrouwelijke schone de hele tijd aan. Ze was oogverblindend mooi. Hij stopte met haar te zoenen en streek een haartje achter haar oor. Hij zag dat ze hem verward aan keek. God wat was ze sexy als haar gezicht een vraagteken vormde. ‘Waarom opeens zo aardig?’ Vroeg ze terwijl ze recht kwam en op zijn buik ging zitten. De stripster begon te spelen met de rand van zijn broek. Een duidelijk gebaar dat ze zin had in meer. Of zo vatte Quinten het toch op. ‘Ik denk dat ik je leuk vindt..’ Zei Quinten spontaan. Hij kon zichzelf wel op zijn kop slaan. Waarom had hij dat gezegd? Ze moest het niet weten. Ze kon onmogelijk hetzelfde voor hem voelen. Zij zou hem nu een freak vinden. Quinten ’s gedachten sloegen op hol. Hij wou niet dat ze weg ging. Hij wou dat ze bleef. Dicht bij hem. Starend naar hem. Met een snel kloppend hart zoals bij hem het geval was. Maar nu zou ze weg lopen. Nu zou zij gewoon weg gaan. Dat wist hij. ‘Je weet niet eens mijn naam. Ik weet niet eens jou naam. Maar je bevalt me wel, mysterieuze jongen. Lekker gespierd. Mooi gezicht. Mooie haren en je beschouwt me niet als een stuk vuil. Als een ding waar je zomaar mee kunt doen wat je wilt en dat vindt ik wel fijn..’ Fluisterde ze in zijn oor waardoor ze dicht tegen hem aan was gaan liggen. Toen ze lekker gespierd had gezegd was ze met haar zachte en verslavende vingers over zijn armen en buik gegaan die best wel gespierd waren al zei Quinten het zelf. Als ze mooi gezegd had gezegd had ze met haar handen over zijn wangen gestreken. Al haar aanrakingen voelde verslavend en o zo goed aan. Als ze mooie haren had gezegd had ze eens lachend door zijn haarbos gewreven. Quinten zijn lach werd breed. Hoe kon het ook anders? Hij was blij dat ze niet was weggelopen. Dat ze nog steeds bij hem was. ‘Ik hoef je naam ook niet te weten om te weten dat ik je leuk vindt. Ik hoef niets te weten van je dat je hier bent is al genoeg en daardoor weet ik al dat ik je heel leuk bent. Meer dan dat zelfs. En hoe zou iemand jou nu als een stuk vuil kunnen behandelen..’ Quinten kon zijn zin niet eens afmaken want plots kwam er één van de jongens binnen gevallen. ‘QUINTEN! QUINTEN! Kom snel Jack is helemaal overstuur en we kunnen hem niet kalmeren!’ Gilde de jongen. Quinten rolde met zijn ogen en keek naar de vrouw die ondertussen al van hem af was gerold. ‘Ik begrijp het wel.’ Zei ze en gaf hem een kusje op zijn kaak. ‘Ga maar.’ Voegde ze er ook nog aan toe. Alhoewel Quinten helemaal niet wou gaan moest hij wel. Hij stond op en gaf een korte kus op de mond van de liefde van zijn leven. De naamloze liefde van zijn leven. ‘Zie ik je nog wel?’ Vroeg Quinten onzeker. ‘Vast wel.’ Antwoorde de vrouwelijke schone enthousiast. Hij nam haar enthousiasme over maar wist dat die weer snel zou verdwijnen als hij Jack zou aantreffen. Hij volgde de jongen naar beneden na nog eens goed te hebben gekeken naar zijn stripster. |
| 03-04-13 20:48 reactie 18
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 3539 |
Mooi, mooi, mooi, mooi :o Benieuwd hoe dit stukje gaat aflopen  (Jammer dat er geen woord was gerept over Joanna, was juist zo spannend ) |
| 18-08-13 23:29 reactie 19
|
|
|
Patros-Fibros Berichten: 4572 |
Als er een boek van gemaakt wordt kun je ook op een tweede koper rekenen. Man wat een verhaal, echt mooi! |
| Naar boven | |
Berichten: 13 
Berichten: 34 
Berichten: 3539 
Berichten: 4572