Gedichten check: mooie zinnetjes / citaten.
| reactie 16
|
|
|---|---|
|
Ichigo Berichten: 349 |
"Mou dareka no tame janakute, jibun no tame ni waratte ii yo" (in het Engels: you don't have to force your smile for anyone, it's okay to smile for yourself) |
| reactie 17
|
|
|
RoosXx Berichten: 74 |
ik zie een meisje vol verdriet ik wil haar helpen maar spiegels praten niet als vooruit kijken moeilijk is als achteruit kijken pijnlijk is kijk dan naast je, daar waar je vrienden zijn |
| reactie 18
|
|
|
Katharina Berichten: 5 |
I'm so tired of ''I'm sorry and I didn't mean shit'', If it didn't mean shit than why you did it. And I'm not saying that I'm so perfect, but I gave you my heart and you stumped on it. |
| reactie 19
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 904 |
Weggaan is iets anders dan het huis uitsluipen zacht de deur dichttrekken achter je bestaan en niet terugkeren. Je blijft iemand op wie wordt gewacht. Weggaan kun je beschrijven als een soort van blijven. Niemand wacht want je bent er nog. Niemand neemt afscheid want je gaat niet weg. Van de heer R. Kopland. Hij lijkt te erg op een van mijn gedichten. En nee, toen had ik dit gedicht nog niet gelezen. -- Esther Jansma - De Val. Als ik ooit zo goed kan dichten ben ik de gelukkigste vrouw/meisje die op aarde rondloopt. O-mijn-god, dit is goed. We kruisten de Styx. De veerman lag dronken in zijn schip. Ik hield het roer en we zonken als stenen. Water bestaat als de aarde in lagen, transparante linten, glanzende strata van steeds kleiner leven, minder warmte. In je haren bloeiden luchtbellen, de stroom trok je hoofd naar achter en streelde je hals. Stenen wuifden met armen van algen en varens, zongen zachtjes gorgelend "vrede". Ze sneden je kleren los. Vissen likten het bloed van je benen. Ik hield je hand vast. Ik wilde je troosten maar we vielen te snel en er zijn geen woorden die zonder lucht bestaan, mijn liefde bleef boven, blauwe ballonnen, bakens voor even, de plaats markerend van het ongeluk voordat ze verder dreven. Je mond ging open. Je gezicht werd rood, je handen zochten evenwicht, zochten mijn armen. Je probeerde in me omhoog te klimmen. Je was een glasblazer met een wolk van diamanten aan zijn mond. Ik hield je vast als een katje. Ik aaide je vingers. Je liet niet los. Je sliep en ik aaide je vingers, liet los. |
| Naar boven | |
