1001 Gedichten
Gedichten check: Mijn verhaal.
 07-07-09 18:25startpost
|
|
|---|---|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 904 |
Ik heb al weer een aantal gedichten geschreven, ik plaats ze van de week wel even. Ik ben een verhaal aan het schrijven, ben al goed op weg, zit nu op 138 bladzijden. Ik heb even een stukje gekozen die ik wel mooi vond, en wil graag weten wat jullie er van vinden. -- Afwezig staar ik uit het raam. Ik moet steeds denken aan die warme zomerdag, lang geleden. Het was zo benauwd dat je de mensen hoorde hijgen. Ze hapten naar lucht, als uitgehongerde vissen. Ik was naar het strand gegaan, op zoek naar verkoeling. Ik probeerde de zee te vangen tussen mijn armen, maar hij liep steeds weg. Waarom loopt zelfs de zee voor me weg? Ik bleef me maar afvragen wat ik fout deed. Ik wou het zand gaan tellen, korrel voor korrel, net alsof elk zandkorreltje een vriend van me was. Het lukte niet. Zelf het zand wou mijn vriend niet zijn. Hij deed het expres, ik wist het zeker. (....) Buiten voert een meisje met twee staartjes en roze regenlaarsjes aan een duif. Was ik ook nog maar zo klein, dan kon ik nog valsspelen met mens-erger-je-niet, mijn eten aan de hond voeren en fantaseren over vakanties op de bahama's. Nu is alles anders. -- Mening? |
| 07-07-09 18:55 reactie 1
|
|
|
Marcoo Berichten: 818 |
Hee Roos, Leuk dat je weer 's iets van je laat zien! Je schrijft echt heel bijzonder, echt helemaal vanuit je eigen. Dat merk ik eruit op als ik het aan het lezen ben. Het is prettig om te lezen en het trekt je net aan als een echt boek. Wil je nog een stukje posten? Ik lees het echt erg graag! Groetjes Marco |
| 07-07-09 19:01 reactie 2
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 904 |
Haai Marco, Bedankt voor je reactie. Ik ben inderdaad even een paar dagen weggeweest, maar ben hier weer fulltime aanwezig  Fijn dat het verhaal je aantrekt, het is overigens geschreven vanuit een ik-perspectief, die voornamelijk gedachten omschrijft. Er komen wel dialogen enzo in voor, hoor.  Ik heb alles met de hand geschreven, en alles ligt beneden, dus ik haal het even op zodat ik je nog een stukje kan laten lezen |
| 07-07-09 19:04 reactie 3
|
|
|
Marcoo Berichten: 818 |
Roos, Ik vind het echt mooi hoe je het omschrijft; jouw gedachten lijken allemaal net echt. Gewoon de realiteit enzo  Je moet het zeker uitbrengen, je mag jezelf hierin niet onderschatten hoor!Ik lees zo nog wel wat stukjes, hopelijk zo dadelijk dan Groetjes Marco |
| 07-07-09 19:15 reactie 4
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 904 |
Ik vind je reacties altijd erg fijn om te lezen, ze geven me een goed gevoel. Overigens ben ik absoluut niet van plan het uit te geven, het is meer een soort eigen wereld die ik creeer op papier, die af en toe op mezelf slaat, af en toe op mijn omgeving, en voor de rest bij verzonnen verhalen. Een stukje, omdat je er om vroeg. Ik hoor het wel als er behoefte is aan meer. -- Ik hou van de blauwe lucht, het geeft me een veilig gevoel. Ik hou mijn adem in. Als ik lang genoeg mijn adem inhou verschijnen er sterretjes aan de lucht, zelfs op klaarlichte dag. Ik voel Sam z'n kleine hand op mijn rug, hij trekt zachtjes kringetjes. "Ademen Roos," fluistert hij. "blijven ademen." Ik vervloek hem. Ik vervloek hem omdat hij zo ongeloofelijk wijs is voor zijn negen jaar. En toch hou ik van hem. De warmte van zijn mollige vingertjes trekt dwars door mijn huid en weefsel. Vaarwel broertje, denk ik bij mezelf, ik ga je missen. (....) "gaan we naar de speeltuin?" vraagt hij. "ben je daar niet te oud voor?" "Nee." Ik vergeet vaak dat hij nog een kind is, en van schommels en draaimolens houdt. Ik ga op een bankje zitten en kijk hoe Sam steeds verder in een spinnenweb van touwen klimt. Hij lijkt zo klein daarboven. "zal ik helemaal naar boven gaan?" "Ja!" roep ik terug. Ik hoop van harte dat hij naar beneden stort en overlijd aan vreselijke verwondingen. Dan gaan we samen dood, en dan zou ik hem oon iet zo verschrikkelijk missen. -- Het verhaal gaat dus over een meisje die ernstig ziek is, en die weet dat ze niet lang meer te leven heeft. |
| 07-07-09 19:21 reactie 5
|
|
|
Marcoo Berichten: 818 |
Wel jammer dat je het niet gaat uitgeven, maar op de manier hoe jij het zei ook wel erg begrijpelijk hoor! Dan zou ik hetzelfde doen, vooral als je het meer voor jezelf schrijft... ================================== Ik ben echt positief verrast van hoe je het telkens weer opschrijft. Je schrijft net als een echte schrijver/schrijfster!! Ik wil nog meer lezen als dat van jou ook mag! Groetjes Marco |
| 07-07-09 19:28 reactie 6
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 904 |
Als ik je telkens weer kan verrassen ( en je hebt al best veel van me gelezen!) dan doe ik ergens toch iets goed, denk ik. Het is wel een van mijn doelstellingen, om steeds opnieuw origineel uit de hoek te komen. Nouja, eigenlijk maakt het me niet zoveel uit, als mensen plezier beleven aan mijn schrijfsel vind ik het al erg leuk/fijn. Overigens schrijf ik niet als een echte schrijver/schrijfster, die kunnen dingen namelijk tot in het detail uitdiepen, en dat kan ik zekers niet! Liefs, Roos. Ps; Als je het graag wilt wil ik zometeen wel (alweer) wat posten? |
| 07-07-09 19:45 reactie 7
|
|
|
Marcoo Berichten: 818 |
Maar je schrijft echt erg goed in detail, dat vind ik juist van wel! Je schrijft wel als je eigen, dat kan je wel merken. Maar das juist zo goed! Dat maakt je een echte schrijfster. Post nog maar een stuk(je), ben benieuwd! groetjes Marco |
| 07-07-09 19:48 reactie 8
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 123 |
meer meer meer :9 ghehe, sorry. je manier van schrijven grijpt me aan. echt mooi. en wat heeft die roos dan? xx' |
| 07-07-09 19:51 reactie 9
|
|
|
Marcoo Berichten: 818 |
Hee Lisa, jij ook hier haha Leuk! Ze kan echt goed schrijven he, alleen ziet ze het zelf niet helemaal. Das wel jammer. Groeten Marco p.s.: Lisa, post jij ook 's een gedicht van je |
| 07-07-09 19:55 reactie 10
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 904 |
Hmm, oke. Ieder zijn mening.  -- Ik ruik gebakken eieren. Op zaterdagmorgen eten we altijd gebakken eieren. Mama niet, want mama ontbijt nooit. Ze weet dat het slecht is, maar moeders willen sommige dingen niet toegeven aan hun dochter. Papa gaat als hij de krant gelezen heeft in de tuin bezig, Sam gaat hockeyen, en mam komt naar boven. Ze zal naar het raam lopen en de gordijnen opentrekken, waarna ze een verbaasde "moet je zien" slaakt, zoals ze elke zaterdagmorgen doet. Het licht zal mijn kamer zachtjes binnenstromen, alsof de dag leegbloed. Vanuit mijn bed zal ik net de boomtoppen tegen de lucht zien afsteken. Vandaag gaat alles anders. Ik hoor mam de trap op lopen, ik herken het aan haar snelle, kordate manier van lopen. Ze klopt niet eens aan, maar loopt gewoon naar binnen en gaat bij me op bed zitten. "hoe kan ik je nou helpen als je niet eens met me wil praten, Roos?" Ik trek mijn kussen over mijn hoofd heen. Ik heb hier geen zin in. Ik wil het niet horen. "Je praat nooit met me." Ik grinnik vanonder mijn kussen "Je denkt dat dit helpt?" Ik hoor mam zuchten. Het blijft stil. Opeens zegt ze: "Misschien moet je overwegen terug naar school te gaan?" Ik veer omhoog en draai me naar haar toe. "Ik ga niet naar school, ik heb geen vrienden, en voordat je daar wat op zegt, ik heb geen zin in ramptoeristen die met me om willen gaan zodat ze medeleven krijgen op mijn begrafenis." Mam kijkt me hoofdschuddend aan. "Positief denken, Roosje." "Je vind dat het mijn eigen schuld is, he?" "Nee, dat vind ik niet, en dat weet je best." Ik bries als een geirriteerd paard. " Je doet net alsof ik alles fout doe, alsof ik op de verkeerde manier doodga!" Mam kijkt me met grote ogen aan. Op mijn nachtkasje ligt een autoblad van pap. Ik scheur de voorpagina los en scheur het knappe meisje met de parelwitte tanden die erop afgebeeld staat doormidden. Ik maak er een prop van en gooi het op de grond. Een voor een trek ik de andere bladzijden los en smijt ze neer. Het voelt goed. Als ik klaar ben begin ik te lachen. Keihard, alsof ik een glas van de eiffeltoren laat vallen. Minutenlang schater ik het uit.Na enige tijd sterft mijn gelach weg, en begin ik te schokken. Zoute tranen rollen over mijn wangen. Mam slaat haar armen om me heen. Ik voel me leeg, enorm leeg. We staren samen naar de gescheurde bladzijden. Mam zegt zachtjes, alsof ze het bijna niet durft uit te spreken: "Wat gebeurd er als woede het van je overneemt, Roos? Wie ben je dan? Wat blijft er van je over? " Ik weet het ook niet. -- Edit: Ik zie nu pas dat Lisa ook had gereageerd. Hai, leuk je weer te spreken! Bedankt voor je reactie. "Roos" in mijn verhaal heeft acute lymfobatische leukemie. Kortom, kanker. |
| 07-07-09 20:06 reactie 11
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 123 |
djeez. wel een heftig verhaal hoor. echt mooi, dat zeker. en ja, ik ben er wel marco, maar half half. =P x' |
| 07-07-09 20:09 reactie 12
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 904 |
Mwoah, heftig... Het beschrijft haar laatste paar maanden.. Ik probeer het wel aangrijpend te schrijven, maar dat wil niet echt. Wel bedankt, iig! Liefs |
| 07-07-09 20:13 reactie 13
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 123 |
blijkbaar lukt het wel, want ik vind het aangrijpend. meid, het is prachtig. geloof me nou maar. echt mooi.. x' |
| 07-07-09 20:16 reactie 14
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 904 |
Nou oké, dankjewel! Ik stop wel even met mijn verhalen spam. Liefs. |
| 07-07-09 20:42 reactie 15
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 333 |
ej wat super mooi verhaal!!!! dit moet egt een boek worden! xxx |
| Naar boven | |
Berichten: 904 
Berichten: 818