de reddende engel
Wandelend stappen wij,
onze voetstappen in het zand.
Elke stap wordt net iets zwaarder,
levensdraad vast in de hand.
Het tempo moet omhoog,
Sommigen gaan het niet halen.
Zij zullen vast komen te zitten in het zand.
sommigen zullen gaan falen.
Er verschijnt een engel.
Draagt de gevallenen,
in bebloede handen.
littekens sieren zijn huid.
Deze engel is al gevallen,
is door niemand gered.
Is verlaten, maar toch doorgegaan,
heeft zijn zinnen op het redden gezet!
Respecteer die engel!
Help hem met zijn taak.
Ondersteun die wie niet verder kunnen
en wordt een engel net als hem!
Ingezonden door
Arthur Wildeboer
Geplaatst op
02-10-2014
Over dit gedicht
help degenen die niet verder kunnen, laat ze niet vallen. iedereen heeft wel eens hulp nodig, dat is geen teken van zwakte, maar juist van het feit dat ze te sterk waren voor een te lange tijd!
Geef uw waardering
Op basis van 4 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Engel Leven Redder ZwaarReacties op ‘de reddende engel’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
