vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
dromen
Dromen
Boten, die stomen,
Tegen de stromen,
Achter de dijk,
Strijd waar geen eind aan zal komen.
Wolken, langs de hemel flarden,
Het blauw verwarden,
Sombere geesten,
Die de einder sarden.
Donkere schimmen,
Die het licht beklimmen.
Angst, ongekend,
Doet ’t donker glimmen.
Stralen vuur,
In vruchteloos uur.
De aarde verwoest,
Een vlakte van vuur.
Golven, die stijgen.
Aaneen zich rijgen,
Tot verstikkende vloed.
Ontwaken met hijgen.
Licht, door de ruiten.
Zonneschijn buiten.
Het is goed.
De geest kan weer ontsluiten.
Egbert Jan van der Scheer
28-12-‘79
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
27-01-2009
Geef uw waardering
Op basis van 5 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Angst Onrust OpluchtingReacties op ‘dromen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
