1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

Eigen aard

Een meeuw schreeuwt eindeloos de branding tegemoet
en rakelings in vlucht het schuim van golvenkoppen
scherend, ziet de wind dat zij met eb en vloed
in harmonie, de dans van de natuur doet kloppen.

De vis snijdt moeiteloos het zilte nat in twee
en ongehinderd door getij en storm, draagt
hij de trek en kracht van maan en sterren mee
in hem, zolang zijn aangeboren aard dit vraagt.

In eeuwenoude spel van prooi en jager komt
de kille dood soms uit de hemel neer gedonderd
als een bliksem in een witte meeuw vermomd
…en is de vis niet eens verwonderd!

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Over dit gedicht

elk beestje heeft zijn eigen aard

Geef uw waardering

Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Aard Meeuw Vis Wind

Reacties op ‘Eigen aard’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Eigen aard