Muur van angst

Nooit voor me gevochten,
Nooit voor ons gegaan.
Geen moeite was ik voor je waard,
Zelfs geen enkele traan

Ik weet niet of je van me houdt,
Je daden zeggen van niet,
Je hebt me nooit vertrouwd.

De muur om je heen,
Lijkt ondoordringbaar,
Ondoorzichtig en hard als steen

Ik heb geklommen en gegraven,
Geprobeerd er dwars door heen te gaan.
Alles om je hart te bereiken,
Ondanks ik er zelf bij zou bezwijken.

Ik ,met bloed, zweet en tranen,
Jij kijkt alleen maar toe.
Met pijn in je ogen,
Laat je mij zwoegend deze zinloze weg banen

Je houdt niet van jezelf,
Voor je hart kan je niet vechten.
Het beschadigde meisje in jou,
Durft zich niet te hechten.

Hoe vaak moet ik nog zeggen,
Dat ik jou nooit verlaat.
Voor mij ben je perfect,
Het beste wat er bestaat.

Ik dacht je te kunnen winnen,
Enkel met mijn liefde voor jou.
Je te beschermen en beminnen,
Als mijn mooie vrouw.

Niks was minder waar.
Keer op keer bots ik op jouw muur.
Ik vang een bom, ga voor je door het vuur,
Maar nooit kom ik daar,
Waar ik het liefste wil zijn.

Wat rest mij nog nu ik weet,
Dat mijn enige liefde bestaat,
Maar er geen mogelijkheid is,
Dat zij ooit met mij verder gaat.

Hou je echt van mij?
Of heb je me alleen nodig?
Wanneer jij het moeilijk hebt,
Ben ik verder overbodig?

Jou helpen, ik had niets liever gedaan,
Maar het enige wat ik kan doen
Is jou laten gaan.