Op reis

Op reis naar de toekomst
draag ik het verleden mee.
Ik klamp me maar aan je vast
zodat ik je nooit vergeet.

Vanuit het hoekje van mijn gedachten
kijk jij altijd naar mij
Ik draag je altijd bij me in mijn hart
Dus ik moét wel van jou houden

Je steekt me echter de hele tijd
En je bent geen welkome gast
Ik verlaat je daarom echt dit keer
Het spijt me, mijn besluit staat vast
Dit keer

Je hebt me iets te vaak geraakt
Geraakt op de juiste plek
Doeltreffende
een stukje van mijn ziel was stervende
Dus bouwde ik een hek

Nu kan niemand mijn hart meer in
Sorry, de sleutel is kwijt
Ik houd niet van je,
maar ik haat je ook niet
Maar er is iets wat ik jou verwijt

Dat je niet verder mijn ziel in kunt kijken,
dat je mijn ziel niet ziet
Dat je niet ziet dat wat ik heb gezien
maar weinig zielen zullen zien

Dus wil ik het hekje slopen
En afscheid nemen van jou
Het spijt me, maar dit hart gaat nu open
Zodat ik weer mensen vertrouw

Ik wil je voor je gezelschap bedanken
Wens me een goede reis
Het spijt me, maar ik ga nu over die drempel
Vaarwel, het is nu tijd