L'arc-en-ciel
Comme jadis colorait différent
Du vert vif, les plaines aux herbes épaisses
Jusqu’au brun foncé, presque noir
Les rides de sol labouré
Ou le rouge chaud des toits
Les tuiles, rangées côte à côte
En lignes, les arbres d’automne
Le vin dans la verre de ma mère
L’arc-en-ciel en particulier
Je ne peut pas oublier les hirondelles
En blanc et noir
Peintes dans leur vol sur la terre
En éventail dans les histoires
les nuages peuplés
des nuances grises
des hommes géants sur leurs dragons
ceux qui en silence mais certainement
commencent à brouiller
de mes sens.
Ingezonden door
Rudi Lejaeghere
Geplaatst op
07-08-2014
Over dit gedicht
De regenbogen...in het Frans
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Herbes Hirondelles Nuages Plaines TuilesReacties op ‘L'arc-en-ciel’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
