vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
nicole
weemoedige muziek voelt de troosteloosheid
wazig zwevende klanken voelen mee
afgebladderde bakstenen sferen vrijheidsstrijd
herinnering aan roots van overzee
op het zachte ritme in een donkere-tinten gezicht
glinsteren felrood omkaderde lippen
meeneuriënd met het muzikale gedicht
over het slavenschip op de klippen
wandel door de straten, snuif de geur
ervaar de sfeer en voel als zijn bewoners
soul is meestal een portret in kleur
je leert het beter kennen, het wordt schooner
Ingezonden door
fets
Geplaatst op
06-08-2014
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
SoulReacties op ‘nicole’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
