rodehanddoek

rodehanddoek


rode handdoek op blauwe grond
eind van de gang waar zij ooit stond.
kleedhokjes met douches misschien
of toiletten, dat kan ik niet zien
alleen maar vermoeden
en anderen behoeden
voor dit geheimzinnig oord
of daar nog een mens hoort?

dubbele voorbode van loens geflonker
ik wil hier niet zijn
het is me te donker!

maar op t’ einde achter de hoek
een blauw vergezicht
in klare ’t licht
met rode doek
waarin ze zich rolde
door passie geveld
en mijn hoofd tolde
bij ‘t brute geweld.

ah vreugde van vroeger
altijd gekweld
overrompelend loeder
tussen meisjes gekneld.

nu gaat het rustiger
een teder gebaar
de liefde gevonden
een strijk door je haar.

geen woorden meer
geen haast erbij
ik schrijf ‘t zo neer
god wat ben ik blij!