vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Enkel ruïnes blijven bijeen
Ik sta langs de weg
En droom over overzeese winden
Het witte schuim van het woeste water
Wild en gevaarlijk
Ik loop over de hoge kliffen
Ver beneden me
Trotseert het droge het water
Hier staat de tijd nog stil
Hand in hand met de wind
Groeit het gras
Over de mensen heen
Enkel de ruïnes
Blijven bijeen
Ingezonden door
Simon
Geplaatst op
04-08-2014
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
NatuurReacties op ‘Enkel ruïnes blijven bijeen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
