Uitzicht

Dichte mist, een schaduw schuilt achter het gordijn.
Eigenzinnig hulpeloos, kreten in de ravijn
Rode druppels, roestlittekens op de stenen.
Tranen niet te stoppen, het lichaam blijft maar wenen
In het dal zweven silhouetten van aaseters in het rond
Eten voor de gieren, lachend met het sap in de mond
Nacht en dag lijken op elkaar, de vallei killend koud
T ruikt naar een bittere nasmaak, onopgelost en te oud
In cirkels ronddraaien, het hoofd denkt op te geven
Enkel heroriëntatie, zonlicht op de trap naar het leven
Na aankomst boven, een uitzicht, de leegheid verdreven..