Golven van de Zee
Golven van de zee
Altijd zal er de schittering van sterren zijn
en geen enkel wezen ... groeit,
zonder 'levenspijn'.
***
Zoals de golven van de zee
Sissend ... door de klap van het breken
Om te kunnen bruisen voor genot.
***
Met in éénieder altijd de verlichting van de dood,
tomeloze schatten en ons soberste toevluchtsoord.
Zullen wij ons ooit verlichten van onvervulde verlangens,
van ego, verworven -en onhebbelijkheden.
Ooit in berusting te ondergaan … dat éne loslatende moment,
in te zien wat het inhield ... het mens te zijn wie je bent.
Ooit zullen we onze vruchten eigen maken ...,
gaan onze doorleefde inzichten ons dragen.
***
Zoals de golven van de zee
Sissend ... door de klap van het breken
Om te kunnen bruisen voor genot.
***
Ooit zullen we weer schitterende sterren zijn
en ontsluiert zich de finesse
uit de schijn van onze 'levenspijn'.
© Sassie
(10-8-03) A'damse bos

Ingezonden door
Geplaatst op
20-07-2014
Over dit gedicht
Met het overlijden van mijn zoontje heb ik niet alleen in het donker overleefd maar ook mooie ervaringen meegekregen. Ze gaan niet echt weg :-) Persoonlijk vindt ik dit mijn mooiste gedicht tot nu toe. Ik deel deze dan ook heel graag.
Foto's

Geef uw waardering
Op basis van 5 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Social Media
Tags
Delen Ervaringen Hoop Spiritualiteit Verdriet VerliesReacties op ‘Golven van de Zee’
-
Wat is dit een prachtig gericht.
Babs - 22-07-2014 om 13:37
-
Dank je Babs. Fijn om te lezen.
Sassie - 23-07-2014 om 11:06
-
Lieve Sassie, Knap dat je, je gevoelens zo mooi kan neerschrijven en delen met de rest. Verlies van iemand is steeds zeer moeilijk (verloor mijn zus), maar we komen er allemaal wijzer/sterker uit! Ik blijf het zeggen: prachtig!
Happy - 28-07-2014 om 23:49