Wat je niet weten mag ...

25 jaar geleden,
zo pril, zo jong,
betoverd door je glimlach,
verleid door je blik,
we durfden niet veel.
die ene nacht
kwam je op mijn kamer,
totaal onverwacht,
onze eerste echte kus,
ik was nog niet klaar,
veel te verlegen.
het duurde niet lang
voor je weer ging,
spijt overviel me,
ik wou zoveel meer,
ik wou je alles geven,
elke keer weer,
het afscheid kwam eraan,
ik moest je laten gaan,
met pijn in mijn hart,
een lach werd een traan,
dat is wat je niet wist,
dat is wat je niet zag,
dat is wat je nog steeds niet weten mag…

25 jaar later,
vinden we elkaar opnieuw,
zo onschuldig, zo verlegen,
net als zoveel jaar geleden.
we blikken terug op toen,
je geeft me antwoorden
die ik horen wil,
ik wil je leren kennen
en praat honderduit,
over andere dingen,
al is er maar één ding
dat ik echt weten wil,
wanneer zien we elkaar weer,
kunnen we het overdoen,
want ik wil zoveel meer,
ik wil je alles geven,
elke keer weer,
het afscheid komt eraan,
ik moet je laten gaan,
met pijn in mijn hart,
wordt een lach weer een traan,
dat is wat je niet weet,
dat is wat je niet ziet,
dat is wat je nog steeds niet weten mag …