1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

achteraf

Een harde korrel
in het broze tandwerk maalt
de tijd tot stilstand en:
je leven was geleefd.-
Voorbarig, denken wij, verbijsterd.

Niets is voor altijd
zelfs niet het alledaagse
beseffen wij
wanneer we zwijgend zwerven
langs de leegte van je eigen zetel,
in de klaarte van het keukenraam.
Je keek er vele uren
schijnbaar onvermoeibaar
- schuin over bril en boekje -
hoe jonge kinderen spelen
en wist te luisteren naar de groten
en hun kleine lief en leed.
Zij brachten zachtheid in je blik
en temperden de nooit vergeten droefheid
om een kind, ontstolen aan
de lente van het leven
- de grote pijn die je
met niemand echt kon delen -.

Maar later speurden wij
geheime vreugde
toen het tollen van de kindermolen
je oude dag bezwaarde.
Je zorg en liefde was hun wel besteed:
je trots was
hoe ze rond je bleven zwermen.

Waar je nu bent - of niet -
is moeilijk te aanvaarden.
Toch blijf je onder ons,
In onze kinderen leef je voort.
En binnenkort opnieuw:
een vierde generatie is op komst.
Je hebt niet mogen wachten.
Maar toch
zullen zij weten wie je was.

Je mag met eer te ruste gaan:
de grote stilte is verdiend.
Want grootmoeder is ook een stiel.

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Geef uw waardering

Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Gemis Rouw Verdriet Verwerking

Reacties op ‘achteraf’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

achteraf