vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Rellen
Het klopt me aan,
bonkt tegen mijn slapen
tussen mijn hersenlobben
een hoefslag tegen mijn neus
zaait paniek door lijf
en leden, mijn nerven
met toortsen, hooivorken
ramt mijn poorten,
verdedig ik mijn vesting
dan slaan de stallen
in vlam, paarden
op hol en ik
ik verberg me in de
voorraadschuur,
mijn verloren zin,
zal later instorten
en me verder vergeten.
Ingezonden door
Miss_AngelOfFire
Geplaatst op
20-06-2014
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 2 van de 5 sterren.Tags
Gezondheid PîjnReacties op ‘Rellen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
