Het dagelijks bestaan

Uit het 'Absurdistisch Universum'

Als alles zich opent in duizenden argusogen
dan kraait de haan drie keer zijn laatste lot
al voor te sterven waar de sterren kwijnen
in het kabaal van de prille maandagmorgen.

Uit het diepe zwart het blauw te boven
toont zich miniem een naderend licht
groots overweldigend dendert het voorbij.
Een zweepslag van het Zijn en weer verloren

voor het weten van de dag beneden
waar onvermoed het leven kringen kruipt.
Ver weg in het duister van de wereld glipt
het bericht naar het eeuwige vergeten.

Guido van Geel