De val.

Staande tussen de massa mensen,
Mijn oren geopend tegen het lawaai,
de bedrukkende warmt bestijgt me,
gaat me adem te snel voorbij.

Het wordt lastiger, om te blijven staan,
Draaiend de wereld om me heen,
Verblind door de witte vlekken,
opgeslokt door de mensenmassa, lijk ik alleen.

Geluiden worden gedempt,
tot mijn oren en ik zijn verdooft,
ogen blijven wijd staren,
Terwijl ik gek lijk in me hoofd.

Vastgeklampt aan de mensen rondom,
omringt door de mensen om me heen,
Buiten adem blijven leven,
Val ik ineens ineen.