Vier mei
Twee minuten staan wij stil
twee minuten is het land
aan de vliegende duiven
de hemel die boven ons reikt
Twee minuten is ieder alleen
zijn we allemaal samen
vol gedachten, verhalen
verzwegen woorden, vermoorde waarden.
Tegen de laarzen van het gelijk
het vertrappen van menselijk geluk
de taal van de liefdeloosheid
de harten van prikkeldraad.
Denk niet , het waren maar de nazi’s
het was alleen maar daar en toen
ook nu wanen sommigen zich superieur
ook nu worden mensen geïsoleerd.
Worden ze als minder gezien
omdat ze homo zijn
omdat ze Marokkaan zijn
of ‘anders’ zijn dan ‘wij’
Daarom moeten we kunnen zwijgen
moeten we durven schreeuwen
Het leven komt ons allen toe
Daarbij staan we even stil!
zie ook www.josevanrosmalen.nl
Ingezonden door
José van Rosmalen
Geplaatst op
26-04-2014
Over dit gedicht
gedicht over herdenking op 4 mei
Foto's
Geef uw waardering
Op basis van 7 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Herdenking ViermeiReacties op ‘Vier mei’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
