Laat me vrij

Telkens weer heb je over mij de macht
en dat geeft je kracht
waarom moet je telkens weer mijn leven bepalen
wil je elke keer je gelijk halen

je bent bang dat je me anders zult verliezen
maar laat me wat los, laat me vrij
laat me zelf kiezen
hoe ik mijn leven leidt

ik zal heus wel bij je blijven
wil met jou gelukkig zijn
maar nu voelt het aan als lijden
want je doet me ermee pijn

waarom kan je me niet vertrouwen
ben je bang dat ik van een ander zal houden?
maar door me zo kort te houden raak je me juist kwijt
en wat zal volgen is enkel spijt

ik ben geen vrouw die laat zeggen wat ze moet
ik ben iemand die zelf bepaald wat ze doet
of misschien toch niet helemaal
want ik luister echt wel naar jou verhaal

dat je het gevoel hebt dat je me moet delen
en dat je denkt dat het me allemaal niet veel kan schelen
maar mag ik dan alleen maar de mensen zien die jij wilt
ik heb al zoveel jaren en heel mijn jeugd verspilt

ik doe toch moeite voor jouw vrienden
om ze leuk te vinden
om met hen overeen te komen
waarom geef je dan nooit toe aan mijn dromen?

Jou hebben als mijn man en hem hebben als een gewone vriend
zou dat in de toekomst ooit kunnen of heb ik dat niet verdiend?