vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Die stoel daar
Die stoel daar, zo alleen.
Het is bijna zielig.
Hoe fijn zou hij het vinden
als er iemand op kwam zitten
Ik nam hem bijna mee
zo alleen als hij daar stond.
Maar,
toen kwam er een vrouw aan en ging er toen op zitten.
Ik voelde de stoel nog zeggen "Nee, Niet doen!".
Maar,
toen was het al te laat "Krak".
Het was over.
Klaar met de pret.
Die stoel daar, zo alleen kapot op de straat.
Reacties op ‘Die stoel daar’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
