Even stoppen

Velden van leegte,
in een wereld van verdriet.
Velden van haat,
verblind, je ziet het niet.

Laten we even springen in het licht,
Dansend onze gedachten voorbij.
Vliegend tegen de wijzers van de klok,
wens ik je nog even bij mij.

Laten we even niet meer kijken,
Naar het moeras van zwart verdriet.
Zwevend op de noot van de muziek,
even hopend dat je die traan niet ziet.

Kom, Laten we even alle donkerheid vergeten.
Op naar de velden van licht.
Rennend onze gevoelens in,
aankomend mist verpest het zicht.

Snel, kom, laten we nu snel gaan.
Voordat de tijd voorbij is.
Uren in minuten proppend,
voor het gevoel dat ik je mis.

Weken in dagen stoppen,
Uren in seconden,
Zo blij dat we even normaal waren,
zo goed dat we dat konden.

Kom, alsjeblieft laat je niet meer los?
Samen in moerassen van licht?
Toch, zo blijft het toch?
weer in gezond evenwicht.