Altijd een leegte

Donkere gevoelens elke dag
Misselijk sta ik op, alweer
Verborgen achter een wrange lach
Het doet nog steeds zo'n zeer

Ik vraag me af wat het leven is
Wat is het doel, wat heeft het voor zin
Ik leef op het ritme van het gemis
Altijd een leegte, een gat in ons gezin

Het gevoel is zo sterk, een enorme kilte
Het brandende verlangen is zo groot
Op mijn vragen antwoord de stilte
Nog nagalmend van de dood

Nog steeds snap ik het niet
Hoe kan het ooit zo gekomen zijn
Een leegte maar niemand die het ziet
De liefde is sterk, maar het missen doet pijn

Alle dagen lijken nog zo lang
Het zware gevoel overvalt me steeds weer
Het zwarte maakt me zo bang
Ik wil gewoon echt niet meer

Het bedrogen zijn, door het eigen leven
Doorgaan, maar altijd met een zwarte rand
Er is nog zoveel om voor te streven
Maar de toekomst voor eeuwig verbrand