Zonder jou

Het was alsof het licht werd gedoofd
En een spot op ons scheen.
Alsof het geluid zachter stond.
Toen jij op het feest naast mij stond.
Het feest werd een decor waarin wij mochten stralen.
Die avond was zo mooi, want ik had nog heel wat liefde in te halen.

Ik dacht dat onze liefde voor altijd zou duren.
En dat ik de juiste man had gevonden.
Maar na al onze mooie avonturen,
Zijn onze werelden van elkaar verschonden.

Een week geleden deed ik de deur bij jou dicht.
Straten leken te huilen, wolken leken te vluchten.
Ik stapte heel verdrietig de bus in. De weg naar huis leek oneindig.
Jou nooit meer dichtbij me. Wat heb jij veel in mijn hart aangericht.

Helaas wint de liefde niet altijd.
Want mijn liefde voor jou gaat niet zomaar voorbij.

De avond en de weken dat wij verliefd op elkaar werden zal ik nooit meer vergeten.
Ik kan mezelf wel voor m'n kop blijven slaan dat we dit zo hebben weggesmeten.

Maar ik ben blij dat jij mijn hart hebt laten stralen. Ik ben blij dat ik door jou besefte wat ik in de liefde nog had in te halen
Ik ben blij dat we zoveel mooie dingen hebben beleefd.
En in ben blij dat jij mij het gevoel hebt gegeven wat ik in jaren vrijgezel niet heb beleefd.

Ik mis je. Ik mis je praatjes en je leuke lach.
Ik mis je knuffels en je lippen op de mijne.
En ik mis jouw hart en ik het mijne.

Ik heb nog steeds tijd nodig om alles te beseffen.
En om over alles na te denken. En ergens begrijp ik het, maar ergens ook weer niet.
Want misschien besef jij niet hoeveel liefde ik jou nog had kunnen schenken.

Maar herinneringen blijven herinneringen.
Liefde blijft liefde.
Maar er wordt bij mij een nieuw leven opgebouwd.
Een nieuw leven waarin ik allerlei nieuwe dingen leer.
Het is tijd om op mijn eigen Beenen te staan.
En om niet meer te denken aan ons bestaan.

Maar ergens hoop ik dat wij elkaar nog eens tegenkomen.
En dat onze liefde alles kan overwinnen.
En dat wij elkaar weer kunnen beminnen.
Want ik kan mijn eigen leven wel opbouwen en zelfstandiger zijn.
Maar zonder jou, zal ik, waarschijnlijk, nooit meer compleet gelukkig zijn.