Zachtjes

Zachtjes liggen we daar,
moe van al het strijden.
Zachtjes liggen we daar,
eindelijk met liefde, eindelijk bij elkaar.

Zachtjes praten we over alles,
terwijl alles al is gezegd.
Zachtjes kunnen we zo altijd doorgaan,
zachtjes in de regen, ik voel me gered.

Zachtjes liggen we tegen elkaar,
elke stap nog weer zo nieuw.
Zachtjes wil ik altijd zo blijven,
geen pijn, maar geluk om over te schrijven.

Zachtjes voel ik mijn hart weer helen,
elk woord lijmt een stukje bij,
Zachtjes wil ik je altijd hier,
zo lang ver weg, en nu heerlijk dichtbij.

Zachtjes voel ik de kriebels groeien,
voorzichtig weer mijn gevoelens toe.
Zachtjes weer opnieuw in de liefde gaan,
Niet meer één been, maar voor altijd 2 benen om op te staan.