Alleen zijn

Alleen zijn in een wereld vol angst en verdriet.
Als ik omhoog kijk naar de sterren.
Dan zie ik veel ogen die kijken naar mij.
Soms is dat prettig, soms ook weer niet.
Ik wil soms gewoon even helemaal alleen zijn.
Even geen gezeur aan mijn hoofd.
Mensen die me gewoon even met rust laten in moeilijke tijden als ik dat vraag.
Mijn leven is soms een hel en daarna super leuk.
Soms vraag ik me af hoe mensen zo perfect zijn.
Zo getalenteerd, zo knap gewoon het perfecte persoon om naar te kijken.
Neem mij dan een persoon die niet veel durft, die snel huilt gewoon imperfect.
Vertel me waarom bestaan er zulke personen die alles durven.
Wanneer ik me voor de zoveelste keer alleen voel kijk ik naar de sterren en denk bij mezelf.
Die voelen zich eigenlijk ook alleen.