Jij bent speciaal

De tijd tikt,
De klok slaat twaalf uur,
Maar ik sta nog stil met mijn hoofd tegen de muur,
Niemand legt een hand op mijn schouders en ik voel de pijn puur,
Het gaat vanuit mijn tenen omhoog door mijn hele lichaam,
En ik weet dat ik me overal voor schaam,
Niemand kijkt na mij om of niemand staat voor mij stil,
De wind om me heen wordt koud en kil,
Alles gaat veder en ik sta nog steeds op mijn vaste plek,
Ik voel me klein eenzaam en gek,
Anders dan anderen en alles om me heen,
De tijd tikt en ik blijf vast staan aan de grond als een steen,
Blauwe plekken helen niet,
En niemand die dit aan me ziet,

Een tijd blijf ik daar vast in een tijd waar geen eind aan kent,
Tot ineens jij daar bent,
Je legt een hand op mijn schouder en ik voel het,
Ik draai me om en geef jou een zet,
Je legt je armen om me heen,
En ik wil veder ter been,
Maar dit gaat me niet lukken je houdt me goed vast,
Alsof we een puzzel zijn die in elkaar past,
De blauwe plekken trekken weg,
En ik weet niet wat ik zeg,
Maar de woorden vallen uit mijn mond,
Ik heb nooit geweten dat er zo’n speciaal iemand als jou bestond.