vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Afscheid van mijn maatje
Ik zit niet meer zo gauw
Alleen beneden
Ik probeer de leegte
Te ontwijken
Niemand die mij
Weer op kan vrolijken
Als ik verdrietig ben
En alleen thuis ben
Het lijkt alsof
Er iemand weggerukt is
Uit het gezin
Mijn lieve hond
Van hem hebben we afscheid moeten nemen
Een grote leegte
Elke keer weer
Als ik thuis kom
En niemand is in huis
Nooit meer wandelen
Nooit meer knuffelen
Nooit meer een vriendje
Om mee te dollen
Lieve Odie rust zacht
Ik zal jou nooit vergeten
Je was de allerbeste!
Esmee
Reacties op ‘Afscheid van mijn maatje’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
