vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Een stap vooruit
Ik durfde me te laten vallen
Ondanks de duizelingwekkende snelheid
Waarmee ik door de bodem ging
Van mijn zorgvuldig gebouwde bunker
Alle veiligheid
Alle houvast
Die ik had
Verdween
De bunker
Waarin ik mezelf
En alles koesterde
Leek breekbaar
Behalve
De hand
Die mij vond
En vastpakte
Toen het
Donker werd
Ingezonden door
Caelum-Terra
Geplaatst op
06-03-2014
Geef uw waardering
Op basis van 8 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
AgainReacties op ‘Een stap vooruit’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
