automutilatie 3
Ik steek het mes in mijn arm.
Het is het enige wat de pijn stopt.
De pijn die gemaakt is door alles wat ik heb mee gemaakt in het leven.
Het eindigt nooit.
De pijn vreet zich een weg naar binnen.
Naar mijn ziel de kern van mijn bestaan.
De pijn gaat maar door.
Ik schreeuw totdat mijn aderen in storten.
ik heb lang gewacht maar mijn tijd is verstreken.
Ik ben als laatste achter gebleven.
Je kan niet stoppen wat je zelf niet hebt gecreëerd.
Mijn toekomst lijkt wel mijn verleden.
ik heb geen keus meer.
Trek me weer bij elkaar of scheur het huid van mijn lichaam
Laat me dan in stukken achter en laat me dan met rust
Vertel me dat de realiteit beter is dan de droom
Ik heb het onder vonden op de harde manier
Niets is wat het lijkt
(c) copyright tfj
(Bron luiehond69.blogspot.nl/)
Ingezonden door
luiehond
Geplaatst op
01-03-2014
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Automutilatie Liefde Pijn WanhoopReacties op ‘automutilatie 3’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
