Ik laat je gaan

Een langdurende onstabiele twijfel golfde over onze relatie.
Je wist niet of je nog met me wilde verder gaan.
Stille hoop en een lichtbloeiend verlangen bleven bestaan.
Je voelde niks meer voor me, onverwacht werd mijn hart gebroken.
Wat ooit een bloeiende liefde was geweest werd harteloos doorbroken.

Koude tranen vergezelden mijn eenzaamheid.
Ik voelde de kilte, de leugens, de spijt.
Want ik was je van nu af aan kwijt.
Ook al schuilt er in mijn hart nog een teken van liefde, er is ook de pijn,
van ik zal nooit meer de jouwe zijn.

Al wat we samen hadden is langzaam in een stilte vergaan.
Daarom, ik laat je gaan.