Het is gedaan

Ik wou je nog één keer,
Eén laatste keer liefdevol vasthoude,
Want, eigenlijk zie ik je wel graag,
En geef ik enorm veel om je,
Voor even was je mijn alles,
En nu..
Wat ben je nu?
Vriend?
Vijand?
Niemand?
Het maakt me niet uit dat je me laat zitten,
Dat je me pijn doet,
Dat je zelfs geen sorry zegt,
Maar ik heb je nooit wat verkeerd gedaan,
Ik wou altijd goed doen..
Ik was net van mijn fouten aan het leren,
Maar het is al te laat,
Om wie moet ik nu geven?
Voor wie moet ik nu die mooie woordjes bedenken,
En tot een mooie tekst maken,
Om wie moet ik nu geven?
Mezelf?
Familie?
Die ene vriend die ik heb..
Nee,
Het is te laat,
Te laat om te twijfelen,
En te laat om te vergeten,
Geen knuffel,
Enkel 'sorry' van mij.

Ik moet naar niemand meer zien,
Net zo als iedereen nooit naar mij omzag.
Wel mijn laatste pijn,
Mijn laatste liefde,
Mijn laatste uren,
En mijn laatste woorden..