1 traan

Eén traan daalde neer over mijn wang, ik huilde want ik was bang.
Bang om jou te verliezen, dat je voor iemand beters zou kiezen.

Een andere traan volgde steeds sneller, mijn hopeloze hoop werd iets feller.
Je liefde hielp me weer recht, en voor het eerst dacht ik ‘we zijn klaar met ons gevecht’.

Deze traan van geluk ging spijtig onvoorkombaar stuk.
Tranen van verdriet en pijn, toonde me hoe hard en machteloos het leven kon zijn.

Ontgoocheling verdoezeld in een glijdende traan,
beval me dat dit niet langer zo verder kon gaan.

Al deze tranen zweefden en verdampten in spijt.
Met deze laatste woorden neem ik nu van je afscheid.