Duist're weiden

Duist're weiden 's waar 'k dan zijn wil,
want dan wordt mijn hart weer kil.
Als jij me afwijst sterft mijn hart wederom,
dat ik die roos stuurde lijkt nu zo dom.
'K denk niet dat je mij zal zien staan,
als dit klopt gaat mijn hart eraan.
Want jij bent zo prachtig, zo wondermooi,
daarom waag 'k naar jou hart een gooi.
Maar 'k weet ik ben jou niet waard,
daarom gaat deze tijd met zorgen gepaard.
Jij brengt mijn hart op hol.
En laat mijn hoofd spinnen dus nu is 't dol.
Je bent mooi maar ook nog aardig,
nee ik weet, 'k ben jou niet waardig.

Duist're weiden 's waar 'k dan zijn wil,
want dan wordt mijn hart weer kil.