het oneindige

Mijn gedicht verwees naar het oneindige


terug van reis bonkte mijn hart van heimwee,
thuis aangekomen maar mijn hart klopte harder,

Ik besef dat mijn hart ergens onderweg is gestolen,

Ik ben rusteloos in mijn slaap,
mijn dromen verraden mij weinig,

ik vrees geen liefde maar wel een harte dief,

ik vraag de hemel of ik haar hart ook gestolen heb?

de hemel antwoord; wees gerust, jullie harten heb ik ontvangen ondanks de verschillende paden die jullie hebben afgelegd,