Zicht op de wereld
Kijk niet te dichtbij, want het is donker in mijn ogen.
Weer heb ik tegen je gelogen.
Ik wilde niet dat je mijn pijn zag.
Ik dacht 'het gaat wel weer voorbij in één dag.'
maar deze pijn is er nu al lang.
Het maakt me soms best bang,
maar ik kon je niet laten zien wat er was
en zeker niet in onze volle klas.
Ik ben niet trots op wat ik heb gedaan,
maar heb ook nooit echt voor hulp opengestaan.
Steeds meer littekens kwamen erbij
zo van 'niemand geeft om mij'
Ik wist ook wel dat dat niet zo was,
maar dat zag ik later pas.
Steeds meer mensen heb ik van me afgeduwd.
Sommige onder vuur gespuwd.
Ik besefte dat het zo niet meer kon
Langzaam zag ik weer de zon
Het bracht weer licht
Gaf me een beter zicht.
Een zicht op de wereld die eens zo donker leek.
Ingezonden door
Mandy
Geplaatst op
03-02-2014
Over dit gedicht
Onderdeel van mijn nieuwe begin!
Geef uw waardering
Op basis van 5 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
Automutialtie Donker Licht Littekens ZonReacties op ‘Zicht op de wereld’
-
Wow super mooi! Ga zo door!
Jantjeiene - 07-02-2014 om 19:11
