ijzige overpeinzingen

glooiende heuvels
en imposante zichten
een wonderbaarlijke wereld

zachtjes kabbelt mijn
zelfmedelijden voorbij
in deze groen ontstane wereld

ontspannen fluitend
vliegen passanten voorbij
ogen gericht op eigen pad

de wind raast wild
als ijzige overpeinzingen
beweegt het hele land

een tsunami overspoelt
zelfverachting drijft voort
golven rijzen hoog op

vogels zijn afgeschrikt
ogen gesloten voor de zwakte
het land de rug toegekeerd

water zoekt de oevers terug
winden minderen gestaag
een kale, verwoeste wereld rest

de wereld in mijn hoofd