Papa
Pap,
Ik heb gesmeekt of je wou blijven
Verteld dat ik niet zonder je kan
Je zei dat ik me geen zorgen hoefde te maken
Dat je bij mij zou blijven.
Precies 7 dagen later opende de deur. Niemand hoefde iets te zeggen
Gelijk wist ik genoeg. Jij beloofde mij te blijven, maar ging toch.
Wat als ik je had gebeld 's nachts, niet had gedacht dat komt morgen wel. Had je dan nog even gebleven?
Had ik je dan nog een keer kunnen horen, knuffelen of vertellen hoeveel ik van je hou?
Nooit zal ik het antwoord weten, nooit zal ik jou nog zien. Zoveel heb ik te vertellen, zo vaak zal ik je nog nodig hebben.
Nog elke dag lees ik jou brief en doe mijn best te worden zoals jij mij graag had gezien. Ik heb het je vergeven, heb het verdriet een plekje gegeven.
Altijd probeer ik te lachen, altijd probeer ik vrolijk te zijn. Maar diep van binnen huil ik, omdat jij nooit meer bij mij zal zijn.
Ingezonden door
Gubby
Geplaatst op
22-01-2014
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
PalReacties op ‘Papa’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
