vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Als er mensen meelopen
Er heerst het gevoel in mij.
Voor alles sta ik alleen.
Mijn gedachten zijn er niet bij.
Komt het door de zon,
die in mijn gezicht scheen.
Dat ik het niet zien kon.
Er staan borden langs mij pad.
Soms goed zichtbaar.
Soms wilde ik dat ik er meer had.
De borden wijzen mij de weg.
Maar ik moet nog steeds zelf lopen.
Al wens ik echt, dat er mensen zijn die meelopen.
Ingezonden door
Bart
Geplaatst op
17-01-2014
Over dit gedicht
Je zult dingen toch echt zelf moeten doen, Er zijn hooguit mensen die je de weg wijzen (borden) of misschien zelfs een stukje meelopen.
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Meelopen Pad WegReacties op ‘Als er mensen meelopen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
