opgegeven

alles verloren,
geen kracht meer.
Probeer te blijven staan,
maar het word telkens zwart.

Alle littekens ,
en alle wonden.
Ze laten zien,
wie ik werkelijk ben.

Ik wil zo graag weg,
weg van alle ellende.
Maar ik kan het niet,
het is ingewikkeld.

Ik wil slapen,
en alleen maar dromen.
Nooit meer wakker worden,
nooit meer zorgen.

Mijn hart verbrijzeld,
niks meer over van.
Sluit mijn ogen,
en de wind neemt me mee.

Me tranen vallen,
me adem stokt.
Hopelijk is er een plek,
waar dat ooit stopt.