vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
weg gevlogen
Moeilijk te begrijpen,
Moeilijk voor het gevoel.
Dat alles zal stoppen,
wat is dan het doel.
Dagelijks moe,
slapen geen nut.
traantjes die rollen,
mijn hart die brult.
Trillende handen,
een bleek gezicht.
Een laatste adem,
je hart dat stopt.
een traan die rolt,
een laatste deel van leven.
dat uit je vloeit,
en neerkomt op de grond.
Nu ben je boen,
en heb je rust.
Hopelijk zie ik je ooit,
een hele dikke kus
Ingezonden door
Angel-on-your-side
Geplaatst op
10-01-2014
Geef uw waardering
Op basis van 5 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
WegReacties op ‘weg gevlogen’
-
Alweer prachtig geschreven :D
Bi-proud-of-you - 11-01-2014 om 15:23
-
mooi geschreven:)
Soe-zie - 11-01-2014 om 22:30
-
Wat een prachtig gedicht! xxlisanne
lisanne - 12-01-2014 om 10:35
