Onbestempeld

Ik kijk naar je,

Je gezicht jong, niet bestempeld door de tijd.
Je ziel nog niet beschadigd, door pijn en spijt.

Je klaterende lach, is werkelijk gemeend.
Je rent, overspoelen door naïviteit, nog niet versteend

Je ogen niet gevuld, met tinten van verdriet.
Je leven nog bestaand, uit een prachtig levenslied.

Je weet niet hoe bijzonder het is wat je nu bezit.
Je leven nog een blanco vel, prachtig helder wit.

En terwijl jij je levenspad begint.
Zit ik hier, vastgebonden aan een beklemmend lint.

De tijd biedt jou nu nog liefde dromen en gedachten…
Waar ik nu alleen nog maar, naar kan smachten.