vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
De Zee
Woeste golven, krachtig
schuimkoppen
een muur zo hoog
onstuimig en machtig.
Het strand, de vloedlijn
zand
stuiven
uitgestrekt zijn.
Zelf, de wind om mijn oren
huilen
schreeuwen
alleen de zee kan mij horen.
Ingezonden door
Babs
Geplaatst op
08-01-2014
Over dit gedicht
Het strand, de zee. Een plaats om even tot jezelf te kunnen komen.
Geef uw waardering
Op basis van 4 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Huilen Kracht UitgestrektReacties op ‘De Zee’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
