Zonder jou
Wij samen op een foto, waar jij weer lacht naar mij
Waarop wij samen speelde , zo onbezorgd en blij
Ik vecht tegen mijn tranen, ik weet nog wat je zei
Jij hebt nog vele jaren, maar voor mij is het voorbij
Mama, ik mis je zo
Ik wil graag bij jou zijn
Waarom moet dit zo
Mama, het doet zo pijn
Wat jij achter liet
Doet me veel verdriet
Maar jij bent elke avond, in mijn dromen heel dichtbij
Jij was voor mij een voorbeeld, van vriendschap en van trouw
Jij leerde mij te delen, wat moet ik zonder jou
Ik weet jij zou nu zeggen , dat alles verder gaat
Maar ik voel nog die leegte, die jij nu achter laat
Ingezonden door
Andreas Boerwinkel
Geplaatst op
30-12-2013
Over dit gedicht
Omdat ik mijn moeder ben verloren aan kanker
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
VerdrietReacties op ‘Zonder jou’
-
Heel mooi geschreven. Heel veel sterkte!
Verwijderde gebruiker - 30-12-2013 om 19:00
