vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Een tikkeltje ondeugd
je oogde klassiek
met een tikkeltje ondeugd
in je soepele loop
dat nonchalante
van blik en het koppie
stimuleerde mijn hoop
in een eerste contact
sprongen tot onze schrik
de vonken er af
wie geladen was
blijft nog altijd een vraag
over de aarding doe ik maar vaag
wil melker
23/12/2013
www.wilmelkerrafels.deds.nl
Reacties op ‘Een tikkeltje ondeugd’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!